Diana

25/03/2020 Games รวมวีดีโอการแข่ง เล่นเกมสุดมัน
DIANA
DIANA

“ข้าคือแสงที่ไหลเวียนอยู่ในจิตวิญญาณแห่งดวงจันทร์”

ไดอาน่าไม่ใช่คนของภูเขาทาร์กอนโดยแท้ นักล่าของโซลารี่กลุ่มหนึ่งพบนางซึ่งมีผ้าคลุมห่อไว้อยู่ระหว่างร่างพ่อแม่ของนางที่หนาวตายจากหิมะ พวกเขาเป็นคนต่างถิ่นซึ่งเห็นได้ชัดว่าเดินทางมาไกลมาก พวกนักล่าพานางมาที่วิหาร ปวารณายกนางให้และเลี้ยงดูนางให้เติบโตขึ้นมาในฐานะสมาชิกของชนเผ่าแห่งสุริยันสุดท้าย ซึ่งคนจำนวนมากรู้จักในชื่อราคอร์

Diana
Diana

เช่นเดียวกับชาวลัทธิโซลารี่ทุกคน นางได้ศึกษาทั้งวิชาต่อสู้และศาสนาอย่างจริงจัง แต่ไดอาน่าแตกต่างจากคนอื่น นางมุ่งมั่นที่จะแสวงหาคำตอบว่าเหตุใดเหล่าโซลารี่จึงมีแนวทางปฏิบัติเช่นนี้ รวมถึงเหตุผลที่อยู่เบื้องหลังความเชื่อของพวกเขา นางใช้เวลาในช่วงเย็นหมกตัวอยู่ในห้องสมุด คุ้ยอ่านหนังสืออย่างเอาจริงเอาจังโดยมีเพียงแสงจางๆ จากดวงจันทร์ช่วยส่องสว่างให้มองเห็น แต่ทว่าการแสวงหาคำตอบครั้งนี้กลับทำให้เกิดคำถามมากกว่าที่จะได้คำตอบ หนำซ้ำ คำตอบของบรรดาอาจารย์ที่มักยกอ้างคำภาษิตก็แทบจะไม่อาจช่วยบรรเทาความสงสัยในใจนางได้เลย

เมื่อไดอาน่าเริ่มสังเกตเห็นว่ามีตำราหลายๆ เล่มที่แผ่นกระดาษถูกฉีกหายไปทั้งบท และเนื้อหาทั้งหมดที่อ้างอิงถึงพระจันทร์ก็ดูเหมือนจะหายไป เหล่าอาจารย์ก็พากันลงโทษนางอย่างหนักหน่วงด้วยหมายจะทำให้นางท้อถอยเลิกล้มความตั้งใจ เช่นเดียวกัน บรรดาเพื่อนสาวกพากันตีตัวออกห่างนางและการซักไซ้ถามของนาง

แต่ตลอดเวลาหลายปีแห่งความโดดเดี่ยวอันสับสนและน่ากลัดกลุ้มนี้ ยังคงมีแสงแห่งความหวังดวงหนึ่งที่ส่องประกาย… ลีโอน่า นางเป็นสาวกที่มีศรัทธาแรงกล้ามากที่สุดในหมู่เพื่อนๆ ของไดอาน่า ทั้งคู่มักจะโต้แย้งแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันอย่างดุเดือดจริงจังอยู่บ่อยครั้ง แม้ฝ่ายหนึ่งจะไม่สามารถทำให้ความคิดเห็นของอีกฝ่ายสั่นคลอนได้ในการสนทนาที่มักเกิดขึ้นอยู่เสมอและกินเวลานาน แต่ทั้งสองก็ได้พัฒนากลายมาเพื่อนสนิทกัน

และแล้ว ในคืนหนึ่งที่แสนอัศจรรย์ ไดอาน่าได้พบซุ้มผาที่ซ่อนตัวลึกอยู่ในภูเขา แสงจันทร์สาดส่องลงบนผนังซุ้มผานั้น เผยให้เห็นภาพของอาทิตย์ ทหารในชุดเกราะสีทองที่เรียงรายเคียงคู่กับเหล่านักรบในชุดสีเงิน รวมทั้งภาพของดวงจันทร์ที่สอดคล้องกันเหนือยอดเขาทาร์กอนที่ยิ่งใหญ่ที่สุด ไดอาน่ารู้สึกดีใจล้นเหลือและรีบกลับไปเล่าให้ลีโอน่าฟังเกี่ยวกับภาพนี้ที่สื่อความออกมาได้อย่างชัดเจน—ดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ไม่ใช่ศัตรูกันแต่อย่างใด!

ลีโอน่าไม่ได้แสดงปฏิกิริยาตื่นเต้นดีใจ

นางบอกไดอาน่าให้ลบเรื่องนอกรีตเหล่านี้ออกจากความคิดไปให้หมด และย้ำเตือนถึงบทลงโทษที่ไดอาน่าอาจได้รับหากปริปากเรื่องนี้ให้คนอื่นฟัง ไดอาน่าไม่เคยเห็นสหายผู้จริงจังของนางแสดงอาการเคร่งขรึมมากถึงเพียงนี้มาก่อนเลย

อารมณ์หงุดหงิดขุ่นมัวเกาะกินจิตใจของไดอาน่า นางได้เดินทางมาถึงจุดสิ้นสุดของความรู้ที่โซลารี่มีแล้ว แต่กระนั้น แม้กระทั่งลีโอน่าก็ยังไม่สนใจการค้นพบใหม่ครั้งนี้ พวกโซลารี่กำลังปิดบังอะไรอยู่? ไดอาน่ามั่นใจมากขึ้นทุกทีๆ ว่ามีเพียงแห่งเดียวที่นางสามารถไปหาคำตอบได้ นั่นคือบนยอดเขาทาร์กอน

การปีนขึ้นภูเขาแห่งนี้เป็นการทดสอบนางในทุกรูปแบบเท่าที่จะจินตนาการได้ และเวลาก็ดูเหมือนจะหยุดนิ่งในขณะที่นางไต่ขึ้นไปสู่ยอดเขา เพื่อเอาชีวิตรอด นางจึงรวบรวมสมาธิด้วยการนึกถึงแต่เพื่อนคนเดียวที่นางมี และคำตอบที่จะเติมเต็มให้โซลารี่ดียิ่งขึ้น สมบูรณ์ยิ่งขึ้น

ยอดเขาทักทายนางด้วยดวงจันทร์ที่สว่างสุกสกาวและเต็มดวงที่สุดเท่าที่นางเคยเห็นมา หลังจากช่วงเวลาแห่งความอิ่มเอมใจผ่านไปสักพัก ลำแสงแห่งดวงจันทร์ก็พุ่งเข้ากระแทกร่างของนาง ไดอาน่ารู้สึกว่ามีบางสิ่งที่เข้าควบคุมนางและเผยให้เห็นภาพอดีตต่างๆ รวมถึงอีกลัทธิหนึ่งของเหล่าราคอร์ที่เรียกว่าลูนารี่ ไดอาน่าตระหนักดีว่าสิ่งนี้ไม่อาจเป็นอื่นไปได้นอกจากหนึ่งในพลังสถิตในตำนาน… และนางก็ได้รับเลือกในฐานะร่างทรงของพลังสถิตนี้

เมื่อลำแสงจางหายไป ความคิดจิตใจของลีโอน่าก็กลับมาเป็นตัวเองอีกครั้ง ไดอาน่าพบว่าตัวเองอยู่ในสภาพสวมชุดเกราะและมีดาบเสี้ยวพระจันทร์อยู่ในมือ เส้นผมที่เคยเป็นสีดำตอนนี้กลับทอประกายสีเงินยวง เมื่อหันไป ไดอาน่าก็พบว่านางไม่ได้อยู่ตามลำพัง—ลีโอน่ายืนอยู่ข้างนางโดยแต่งกายคล้ายกันด้วยชุดเกราะศึกสีทองอร่าม พร้อมถือโล่แฉกรัศมีอาทิตย์อันเจิดจ้าและดาบไว้ในมือนาง

ไดอาน่าดีใจเป็นล้นพ้นที่ได้ร่วมแบ่งปันช่วงเวลาแห่งการค้นพบอันยิ่งใหญ่นี้กับเพื่อนของนาง แต่ลีโอน่านึกถึงแต่เรื่องการกลับไปที่โซลารี่ ไดอาน่าอ้อนวอนนางไม่ให้ทำเช่นนั้นเพราะหวังอย่างสุดใจที่จะผจญอนาคตใหม่นี้ร่วมกัน แต่ทว่าลีโอน่ากลับปฏิเสธ และความเห็นที่สวนทางกันของทั้งคู่ได้ผันอย่างรวดเร็วไปสู่การต่อสู้อันดุเดือดทรงพลังที่ฟาดฟันกันด้วยแสงแห่งจันทราและเพลิงแห่งสุริยัน

ด้วยหวั่นเกรงว่าตนเองจะถูกอำนาจของพลังสถิตครอบงำโดยสมบูรณ์ ไดอาน่าจึงหนีลงเขาทาร์กอนไป แต่หลังจากพิสูจน์ความจริงได้จากการค้นหาของนางแล้ว นางยิ่งรู้สึกมั่นใจมากขึ้นกว่าครั้งใดๆ ว่าการที่นางตั้งคำถามกับคำสอนของโซลารี่นั้นเป็นสิ่งที่ถูกต้องแล้ว ถึงเวลาแล้วที่จะต้องเผชิญหน้ากับพวกเขาและชี้ให้เห็นความผิดพลาดในแนวทางที่พวกเขาเชื่อ

หลังจากทะลุด่านผู้พิทักษ์รา’โฮเร็คไปได้แล้ว ไดอาน่าบุกเข้าไปในหอนักบวชชั้นสูง พวกเขารู้สึกพรั่นพรึงมากขึ้นเรื่อยๆ ในขณะที่ฟังนางเล่าเรื่องที่นางได้รู้มาเกี่ยวกับลูนารี่… หลังจากนั้น พวกเขาก็ประนามว่านางคือคนนอกรีต ผู้ดูหมิ่นศาสนาและผู้เผยแพร่บูชาเทพเจ้าจอมปลอม ความเดือดดาลพลุ่งพล่านขึ้นในใจของไดอาน่าและทวีรุนแรงขึ้นด้วยอำนาจแห่งพลังสถิตในกาย นางโอบรับมันไว้ผ่านพลังแสงจันทร์ที่ระเบิดออกไปอย่างรุนแรง นางตกใจและหนีออกจากวิหารไปพร้อมทิ้งกองซากแห่งความตายไว้เบื้องหลัง

ในตอนนี้ ด้วยภาพในความทรงจำที่มีเพียงครึ่งๆ กลางๆ และเสี้ยวหนึ่งของความรู้โบราณที่มี ไดอาน่ายึดมั่นในความจริงที่นางได้รู้ชัดเท่านั้น—ความจริงที่ว่าลูนารี่และโซลารี่ไม่จำเป็นต้องศัตรูต่อกัน และชีวิตของนางมีเป้าหมายที่ยิ่งใหญ่กว่าการเป็นสาวกลัทธิโซลารี่แห่งภูเขาทาร์กอน

แม้ดวงชะตาข้างหน้าจะยังไม่แน่ชัด แต่ไดอาน่าจะต้องแสวงหามันให้จงได้ ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยสิ่งใดก็ตาม

แสดงความคิดเห็น